Wat is er heerlijker dan vakantie aan zee? Op het groene gras van de dijk huren we een strandkorf. Een fraai rieten mand waar we samen lekker in kunnen zitten met uitzicht op de Waddenzee – de wind waait mooi om ons heen. In de basaltblokken van het dijklichaam is een trap gemaakt. Met hoog water wandel je er zo de zee in voor een zilte verfrissing. Zwemmers vinden houvast aan een aluminium leuning. Even verderop is een klein zandstrandje opgespoten waar kinderen zich kostelijk vermaken.
Waar zijn we? Niet aan de 90 kilometer lange Ommelanderzeedijk aan de Groningse kust want daar ligt de zee als een welhaast onbereikbaar hebbeding aan de einder. We zijn in Sleeswijk-Holstein bij Holmersiel. Hier hebben ze begrepen wat recreanten willen: genieten van de wijdsheid van de Waddenzee maar er ook met de tenen – en als het warm is het hele lijf – in ondergedompeld raken. Bovenaan de trap wacht een douche waar de ziltheid afgespoeld kan worden. En dan weer heerlijk wegzinken in je eigen strandkorf.
Twee verschillende naties met vergelijkbare landschappen aan de Waddenzee, maar wat een verschil in benadering: langs de waddenkust wil de Duitse overheid haar bewoners graag laten profiteren van de heilzame kracht van de zee. Met eenvoudige voorzieningen lukt dat uitstekend. Daarbij vergeleken liggen de Nederlandse dijken als onneembare bastions tussen de bewoners en de geneugten van het Wad. De komende dijkverhogingsoperatie biedt de mogelijkheid om daar eindelijk eens wat verandering in te brengen. Ga kijken in Holmersiel hoe het ook kan. Dan kunnen we de getergde Groningse kustdorpen eindelijk eens wat leuks in het vooruitzicht stellen.
Foto’s dijktoerisme bij Holmersiel. Boven: een trap om de dijk met blote voeten af te kunnen dalen. Onder: strandkorven en zelfs badtoezicht en een douche accommoderen de voorzieningen om ook mensen te laten genieten van de Waddenzee.