
Louis de Jonge leefde met het tij. Op het moment dat het in Lauwersoog hoogwater was op 14 januari 2019 overleed de schipper van de Noordster en de Boschwad. Ontelbaar vaak hebben deze karakteristieke oude schepen de oostelijke Waddenzee bevaren. Bijna altijd met een groep passagiers aan boord. De Jong wilde graag dat zoveel mogelijk mensen dat fantastische waddenlandschap konden meemaken, daarom deed hij hard zijn best om de kosten zo laag mogelijk te houden. En dus leefde hij niet alleen met het tij, maar ook met een telefoonboekje vol vrijwilligers.
De aula plus wachtzaal waren dan ook veel te klein om alle mensen te bergen die afscheid wilden nemen van deze bijzondere man. Louis de Jonge had een nuchtere filosofie over zijn bedrijf en de vele vrijwilligers die hielpen de tochten tot een succes te maken: ‘Je moet ieder in zijn waarde laten en zorgen dat mensen dingen doen die ze goed kunnen.’ Hij gebruikte niet veel woorden om zijn mensen aan te sturen: ze moeten zelf het werk zien en aanpakken. Zelf zat hij ook zo in elkaar. Na het eten stapelde hij de borden en bracht de afwas naar de keuken.
De geschiedenis van de Stichting Verdronken Geschiedenis is nauw verbonden met Louis de Jonge. Hij bracht – met zijn vrijwilligers – SVG-onderzoekers naar Simonszand, Rottumeroog/plaat, Engelsmanplaat en andere locaties waar de bodem of rillen in het zand nader bestudeerd moesten worden. Hij was erbij als onderzoekers van boord gingen om naspeuringen te doen naar relicten van vroegere bewoning. Bij menige expeditie vertrouwden de wetenschappers op Louis scherpe waarnemingsvermogen. Of hij tipte om te melden dat hij ‘iets bijzonders’ had gezien. Daar konden niet alleen mooie excursies uit voort komen, maar ook vondsten waar eerst pamfletten en later boeken over vol zijn geschreven.
Louis de Jonge wist schijnbaar vanzelf de weg tussen de kronkelende geulen en drooggevallen zandplaten. Maar zijn feilloze oriëntatie berustte op grondige kennis want in het vroege voorjaar peilde hij het Wad tijdens speciale verkenningstochten met vrijwilligers en onderzoekers. Waar had de vloed afgelopen winter toegeslagen? Was er een doorvaart bij het Rif boven Engelsmanplaat mogelijk dit jaar? In het hoogseizoen loodste hij op zijn eigen merktekens zijn gasten over het Wad. Rustig, onverstoorbaar, altijd.
We zullen Louis missen.
Ineke Noordhoff